Verlofregeling TBS en (uitzonderingen op) Teevenjaar nader toegelicht

In de Verlofregeling TBS is in artikel 17 het zogenaamde Teevenjaar neergelegd: er wordt een jaar lang geen nieuwe verlofmachtiging afgegeven als een TBS-gestelde een nieuw strafbaar feit heeft gepleegd of langer dan 24 uur ongeoorloofd afwezig is geweest. In sommige gevallen geldt dat ook voor ongeoorloofde afwezigheid korter dan 24 uur. In een beperkt aantal gevallen is een uitzondering mogelijk indien sprake is van zwaarwegende persoonlijke omstandigheden. Wat die omstandigheden zijn, wordt niet uitgelegd.

Deze regeling is alleen van toepassing als een al bestaand verlof is vervallen of ingetrokken. Dat betekent dat als een TBS-gestelde (nog) geen verlof heeft en hij pleegt een nieuw strafbaar feit, het Teevenjaar niet van toepassing is en hij in theorie dus korter dan een jaar na het incident verlof kan krijgen. Dat geldt ook voor de situatie waarin een patiënt met TBS met voorwaardelijk beëindigde dwangverpleging een nieuw strafbaar feit pleegt naar aanleiding waarvan de dwangverpleging hervat wordt. Die TBS-gestelde hoeft in beginsel niet alsnog een jaar te wachten op verlof. Uiteraard wordt met de omstandigheden rondom dat strafbare feit wel rekening gehouden bij de beoordeling van het verzoek een machtiging af te geven. Het Ministerie vindt het een onwenselijke situatie indien voor zo’n TBS-gestelde een machtiging wordt verleend en hij vervolgens veroordeeld wordt tot een gevangenisstraf. Gelet hierop wordt in de praktijk gewacht op de afdoening door het OM zodat duidelijkheid bestaat over het nieuw gepleegde strafbare feit, alvorens een verlofmachtiging wordt verleend. Maar formeel staat het nieuw gepleegde feit er niet aan in de weg een verlofaanvraag in behandeling te nemen en deze voor advies voor te leggen aan het AVT.

Dat is anders in de situatie waarin een TBS-gestelde al verlof had en die machtiging is komen te vervallen (van rechtswege) als hij wordt aangemerkt als verdachte en het OM dit aan de kliniek meldt (artikel 53, lid 2, sub 2 RVT). Het verlof vervalt dus niet door de aangifte zelf, maar door de mededeling van het OM dat de TBS-gestelde als verdachte wordt aangemerkt van een strafbaar feit waarvoor voorlopige hechtenis is toegelaten. Als de aangifte door de kliniek wordt gedaan, dan vervalt het verlof (nog) niet van rechtswege, maar dan is het hoofd van de inrichting verplicht om zelf het verlof in te trekken en de betreffende patiënt geen verlof te verlenen tot de mededeling van het OM. Zodra die mededeling is ontvangen, vervalt de verlofmachtiging alsnog van rechtswege.

Enkel indien en zodra er een sepotbeslissing volgt met sepotcode 01 of 02 (ten onrechte als verdachte aangemerkt of onvoldoende bewijs) kan een nieuwe aanvraag voor een verlof machtiging door het Ministerie in behandeling worden en geldt het Teevenjaar niet. Bij een sepot op andere gronden (bijvoorbeeld rechtsverhouding is hersteld of geen meerwaarde door al bestaande TBS-maatregel) geldt het Teevenjaar wel.

2018-05-17T21:33:14+00:00